_In de muzikale performance Grijsdraaien zien we een moeder en zoon die graag oude grammofoonplaten draaien. Ze hebben er een heleboel. Ze vinden ze mooi.

Op de soundtrack van het verleden, steeds verder afzakkend in de vorige eeuw, gaan de moeder en zoon op reis terug in de tijd.
Elke groef, elk nummer, elke plaat brengt iets van vroeger naar het nu. De zoon wil zich, inbeelden hoe het toen was, en kijken hoe het nu is. Wat is er nu, op dit moment? En hoe klonk het vroeger? Zonder te praten zoekt hij bij zijn moeder naar antwoorden.
Hij zet een plaat op met zijn eigen stem. Hij playbackt. Langzaam raakt hij uit sync. Hij kijkt naar zijn moeder voor een antwoord. Zij weet het ook niet.

Een voorstelling voor iedereen die even niet wil praten.
Een voorstelling voor iedereen die aan kijken en luisteren genoeg heeft.
En voor iedereen die moe is en even wil uitrusten.